۲۹ژوئیه ۲۰۲۵ - مطالعه‌ ی جدید منتشر شده در نشریه ی بالینی انجمن نفرولوژی آمریکا، نشان داده است که سطح بالاتر فاکتور رشد اپیدرمی (EGF) در ادرار با کاهش خطر پیشرفت بیماری مزمن کلیه(CKD)  مرتبط است. به ‌طور خاص، افزایش دو برابری نسبتEGF  به کراتینین در ادرار، با کاهش ۱۹درصدی خطر پیشرفت بیماری همراه بوده و نشان ‌دهنده ی پتانسیل EGF به‌ عنوان یک نشانگر زیستی ارزشمند در محافظت از کلیه در بیماری کلیوی دیابتی است.

این پژوهش توسط دکتر سارا جی. شرابن و همکارانش از دانشکده پزشکی پرلمان دانشگاه پنسیلوانیا، در بخش‌های پزشکی، آمار زیستی، اپیدمیولوژی و انفورماتیک انجام شده است. هدف مطالعه بررسی نقش نشانگرهای زیستی ادراری در پیش ‌بینی پیشرفتCKD  در افراد مبتلا به دیابت بود. پژوهشگران داده‌ های مربوط به ۸۹۸شرکت‌ کننده در مطالعه گروهی نارسایی مزمن کلیه(CRIC) را که مبتلا به دیابت بودند و نرخ تخمینی فیلتراسیون گلومرولی (eGFR) کمتر از ۶۰ میلی ‌لیتر در دقیقه به ازای هر ۱.۷۳ متر مربع داشتند، تحلیل کردند. از میان آن ‌ها، زیرگروهی تصادفی شامل ۵۹۹نفر که نمونه ادرار آن ‌ها در طول یک سال پس از ثبت ‌نام در دسترس بود، برای بررسی پروتئین ‌های کلیدی موجود در ادرار انتخاب شدند.

در طول دوره پیگیری متوسط ۷.۳۵ سال، تیم تحقیقاتی نشانگرهایی مرتبط با سلامت توبول‌ ها و التهاب را مورد ارزیابی قرار دادند، از جمله مولکول آسیب کلیوی-۱(KIM-1)، پروتئین جذب‌ کننده مونوسیت-۱(MCP-1)، میکروگلوبولین- 1 آلفا،EGF  و یورومودولین.

پیشرفت CKD به‌ عنوان بروز بیماری کلیوی مرحله نهایی (ESKD) یا کاهش ۴۰ درصدی یا بیشتر در eGFR پایه تعریف شد. برای بررسی ارتباط میان این نشانگرهای زیستی ادراری و پیشرفت بیماری، از مدل‌ های رگرسیون کاکس وزنی استفاده شد که برای عوامل خطر متداول CKD مانندeGFR  و نسبت آلبومین به کراتینین در ادرار تنظیم شده بودند.

یافته‌های اصلی مطالعه:

·    سطح بالاترKIM-1  و MCP-1 در ادرار با افزایش خطر پیشرفت CKD مرتبط بود.

·    افزایش دو برابری نسبت KIM-1 به کراتینین در ادرار با افزایش ۱۶درصدی خطر همراه بود(HR:1.16).

·    شرکت‌ کنندگانی که در چارک بالایی KIM-1 قرار داشتند، نسبت به چارک پایینی، خطر به‌ مراتب بیشتری داشتند(HR:1.71).

·    افراد در چارک بالایی MCP-1 نیز نسبت به چارک پایینی با خطر بالاتری مواجه بودند(HR:1.65).

·    افزایش نسبت EGF به کراتینین در ادرار با اثر محافظتی در برابر پیشرفت CKD همراه بود.

·    شرکت‌ کنندگان در چارک بالاییEGF/کراتینین نسبت به چارک پایینی، ۴۳ درصد خطر کمتری داشتند(HR: 0.57).

به گفته ی نویسندگان، این یافته‌ ها نشان‌ دهنده پتانسیل نشانگرهای زیستی ادراری به‌ عنوان شاخص ‌های غیرتهاجمی سلامت توبول‌ ها و فضای بینابینی در بیماری کلیوی دیابتی هستند. قابلیت اندازه‌ گیری KIM-1،MCP-1  و EGF در ادرار، روشی امیدوار کننده برای شناسایی افراد در معرض خطر بالای پیشرفت CKD بدون نیاز به روش‌ های تهاجمی فراهم می‌ سازد.

دکتر شرابن و تیمش تأکید کردند که به ‌کارگیری این نشانگرها در کار بالینی می ‌تواند تشخیص زودهنگام را بهبود بخشد و مداخلات هدفمند را در بیماران دیابتی مستعد پیشرفت بیماری کلیوی تسهیل کند. آن‌ ها همچنین خاطرنشان کردند که تحقیقات بیشتری برای اعتبارسنجی این نشانگرها در جمعیت‌ های گوناگون و ادغام آن ‌ها در مدل ‌های پیش ‌بینی خطر جهت مدیریت بهتر بیماری کلیوی دیابتی مورد نیاز است.

منبع:

https://medicaldialogues.in/nephrology/news/study-identifies-urinary-egf-as-protective-biomarker-against-ckd-progression-152582